Νταμούχαρη

Η Νταμούχαρη είναι ο μόνος φυσικός όρμος στην Ανατολική Ακτή του Πηλίου. Για αυτόν το λόγο η Νταμούχαρη πάντα είχε ένα σημαντικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή, εξυπηρετώντας ως λιμάνι.

Δημιουργήθηκε από τους Ενετούς κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, όταν η Βενετία κυριαρχούσε σε όλη τη Μεσογειακή θάλασσα και ακτή. Εκεί έχτισαν ένα κάστρο (ερείπια του οποίου υπάρχουν ακόμη), ως σταθμό ανεφοδιασμού και οχυρό που τους προστάτευε από τις συχνές εκείνη την περίοδο επιδρομές των πειρατών.

Tο όνομα Νταμουχαρη προέρχεται

Λέγεται ότι οι Ενετοί ναυτικοί και κάτοικοι κατευθύνονταν προς το ασφαλές κάστρο της Νταμούχαρης, κάθε φορά που οι πειρατές προσπαθούσαν να τους επιτεθούν. Κλεισμένοι μέσα στο κάστρο, καλούσαν την Παρθένο Μαρία να τους προστατέψει από τον κίνδυνο και να τους δώσει δύναμη για τη μάχη. Προσεύχονταν σε αυτήν, ψελλίζοντας: “Ντάμι (λατινικά) Χάρη (ελληνικά)”, που σημαίνει “Δώσε μου Χάρη“. Με τον καιρό η φράση “Ντάμι Χάρη” έμεινε γνωστή ως “Νταμούχαρη”.

Ενας Τίτλος Αρκετά μεγάλος για να δούμε αν χωράει σωστά

Η ιδανική τοποθεσία της Νταμούχαρης στο πιο παρθένο μέρος του Βουνού του Πηλίου (στη μέση της βορειοανατολικής πλευράς) προσφέρει μια μεγάλη ποικιλία από χωριά και παραλίες εύκολα και γρήγορα προσβάσιμες είτε με τα πόδια είτε με το αυτοκίνητο, τη βάρκα και το θαλάσσιο καγιάκ.

Η Νταμούχαρη ξεχωρίζει από τα άλλα Πηλιορείτικα χωριά, για το ιδιαίτερο χρώμα της. Είναι το μόνο παραθαλάσσιο σημείο με τόσο μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, γεγονός που το κάνει ένα ιδιαίτερο και γραφικό παράκτιο χωριουδάκι με πολύ παλιά κτίρια και μοναδική ατμόσφαιρα.

Ευτυχώς, το χωριό μας δεν έχει αξιοποιηθεί από το μαζικό τουρισμό και ακόμα μοιάζει σαν ένας φυσικός βιότοπος όπου άνθρωποι και περιβάλλον βρίσκονται σε πλή …

Ιστορία του τόπου

Η παραμυθένια ιστορία του χωριού μας ξεκινάει στις αρχές του εικοστού (20ου) αιώνα. Σύμφωνα με αυτήν, ο Απόστολος Βαïνόπουλος (ο προπάππους μας), έχοντας δουλέψει για χρόνια ως καπετάνιος στα αγγλικά εμπορικά πλοία, επιστρέφει αρκετά πλούσιος στη γενέτειρά του στο Μούρεσι και αποφασίζει να οργανώσει στην Νταμούχαρη μια επιχείρηση εισαγωγών και εξαγωγών με προϊόντα από και προς το Ανατολικό Πήλιο. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε οδικό δίκτυο από το Βόλο προς το Ανατολικό Πήλιο και όλο το εμπόριο διεξαγόταν μέσω θαλάσσης, ειδικά μέσω του φυσικού λιμανιού της Νταμούχαρης, όπου λειτουργούσαν τελωνεία και αποθήκες, πέτρινα επιβλητικά κτίρια που διατηρούνται ακόμα και σήμερα.

Την ίδια περίοδο ο Απόστολος Βαïνόπ …