Πήλιο

Φημισμένο περισσότερο ως βουνό το "Πήλιο" περιβάλλεται παντού από θάλασσα, ανατολικά από το "Αιγαίο Πέλαγος" και δυτικά από τον κόλπο του Βόλου “Παγασητικός Κόλπος”. Είναι ένα από τα ελάχιστα μέρη της Ελλάδας που τα δύο τοπία (βουνό και θάλασσα) έχουν τόσο άμεση και κοντινή σχέση μεταξύ τους, απόλυτα αρμονική και συπληρωματική. Το πλούσιο βουνίσιο τοπίο που θυμίζει ζούγκλα της Μεσογείου εναλλάσσεται διαρκώς με το θαλάσσιο που θυμίζει αιγαιοπελαγίτικο νησί, ελαιώνες, μπαξέδες και κτήματα από μήλα και αχλάδια με τεράστια πλατάνια και δάση από καστανιές και οξιές, άγρια μεσογειακά λουλούδια με αλπική βλάστηση, φαράγγια γεμάτα νερά που ξεκινούν από την κορυφή του βουνού και καταλήγουν στη θάλασσα.

Το Βουνό των Κενταύρων

Ήδη από τα αρχαία χρόνια και την εποχή των Θεών του Ολύμπου το Πήλιο λέγεται αλλιώς και "Βουνό των Κενταύρων". Κατά την ελληνική μυθολογία στο Πήλιο μέσα σε σπηλιές ζούσαν οι Κένταυροι, ανθρωπόμορφα πλάσματα με σώμα και πόδια αλόγου και κορμό, κεφάλι και χέρια ανθρώπου. Ένας από τους πιο γνωστούς Κένταυρους, ο Χείρωνας ήταν ξακουστός βοτανολόγος και θεραπευτής που γνώριζε για τις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων που φυτρώνουν στο Πήλιο. Πλήθος κόσμου επισκέφτονταν το “ιερό βουνό” με λαχτάρα να συναντήσουν και να θεραπευτούν από το Χείρωνα. Ο ίδιος δίδαξε στον Ασκληπιό την ιατρική, διαπαιδαγώγησε το θρυλικό Αχιλλέα και ανέθρεψε τον Ιάσωνα, ηγετική φιγούρα της Αργοναυτικής Εκστρατείας.

Lacy coast with remote bays and caves
Traditional villages dispersed in whole Pelion Peninsula

Τα πηλιορείτικα χωριά

Το Πήλιο θεωρείται ένα από τα πιο πυκνο-κατοικημένα ελληνικά βουνά. Αν και είναι αρκετά διασκορπισμένα και απομακρυσμένα το ένα από το άλλο, συναντιούνται περισσότερα από 30 χωριά σε όλη τη χερσόνησο. Σε απόλυτη αρμονία με το τοπίο και τη φύση στα ορεινά χωριά είναι χτισμένα αμφιθεατρικά παραδοσιακά πηλιορείτικα σπιτάκια. Κάθε συνοικία έχει την πλατεία της με το κεντρικό καφενείο του χωριού, την εκκλησία με ξυλόγλυπτα τέμπλα και τοιχογραφίες φιλοτεχνημένες από λαικούς ζωγράφους (όπως ο Θεόφιλος), ένα ή περισσότερα μεγάλα πλατάνια και μια μαγευτική πανοραμική θέα συνήθως στο Αιγαίο Πέλαγος. Χαρακτηριστική, είναι η κεντρική πλατεία της "Αγίας Παρασκευής" στο χωριό Τσαγκαράδα με τον τεράστιο αιωνόβιο πλάτανο.

Παραδοσιακή αρχιτεκτονική

Η αρχιτεκτονική των πηλιορείτικων κτιρίων είναι ιδιαίτερη, με τα καινούρια οικοδομήματα να οφείλουν να την ακολουθήσουν ειδικά στους παραδοσιακούς οικισμούς, όπως η "Νταμούχαρη". Κτίρια φτιαγμένα αποκλειστικά από πέτρα και ξύλο του τόπου με τα χοντρά ντουβάρια τους, τις πέτρινες σκεπές με τη χαρακτηριστική "πλάκα Πηλίου", τα μεγάλα και πολλά παράθυρα και τα μικρά ξύλινα μπαλκονάκια διακοσμημένα με μοτίβα πουλιών ή άνθεων στους εξωτερικούς τοίχους. Ολόγυρα των σπιτιών δεσπόζουν αυλές και κήποι γεμάτοι φυτά και πολύχρωμα λουλούδια όλες τις εποχές του χρόνου. Από τα πιο γνωστά πηλιορείτικα λουλούδια είναι οι καμέλιες, οι γαρδένιες, οι μανόλιες, οι μπουκαμβίλιες, οι ορτανσίες.

Pelion unique architecture
Isolated pebble havens or long sandy beaches

Άφθονες παραλίες και κολπίσκοι

Κάθε χωριό έχει επίσης το "επίνειό" του στη θάλλασα, δηλαδή έναν μικρότερο οικισμό κοντά στην ακτή, όχι αναγκαστικά μόνο έναν, που τώρα πια σφύζουν από ζωή τους καλοκαιρινούς κυρίως μήνες. Η ακτή και ειδικά η ανατολική που συνορεύει με το Αιγαίο Πέλαγος παρουσιάζει έντονη ποικιλομορφία γεμάτη κρυμμένες φυσικές ομορφιές. Μακριές παραλίες με καθαρά τυρκουάζ νερά από άμμο ή λεπτό βότσαλο (π.χ. Παπά Νερό), μικρότερες με βράχια ή πιο χονδρό βότσαλο (Νταμούχαρη), παρθένοι όρμοι (Φακίστρα) και σπηλιές που πλησιάζονται μόνο από τη θάλασσα με καγιάκ ή βάρκα είναι μερικά από τα τοπία που μπορεί να επιλέξει ένας ταξιδιώτης.

Τα μονοπάτια του Πηλίου

Ένα ευρύ δίκτυο μονοπατιών ειδικά στο Ανατολικό Πήλιο διασχίζει όλο το βουνό και τα χωριά συνδέοντάς τα μεταξύ τους από τους αρχαίους χρόνους. Η Νταμούχαρη, το παλιό λιμάνι του Ανατολικού Πηλίου, αποτελούσε ένα σημαντικό κόμβο αυτού του δικτύου. Τα πιο πολλά είναι πλακόστρωτα διασωσμένα και σχεδόν ανέπαφα, όπως τότε. Είναι τα λεγόμενα καλντερίμια με πέτρες τοποθετημένες σα να σχηματίζουν σκαλοπατάκια για να μπορούν τα μουλάρια να τα διαβαίνουν χωρίς κίνδυνο φορτωμένα με βαριά φορτία. Σήμερα, χρησιμεύουν ως "πεζοπορικές διαδρομές" ιδανικές για όποιον επιθυμεί να ανακαλύψει την ελληνική φύση σε πλήρη αφθονία και πλούσιες σε πηγές με τρεχούμενα νερά, ρυάκια, αψιδωτά πέτρινα ή ξύλινα γεφυράκια.

Mountainous and seaside trails